|
|| ஜயது ஸம்ʼஸ்க்ருʼதம் - வத³து ஸம்ʼஸ்க்ருʼதம் || जयतु संस्कृतम् - वदतु संस्कृतम् ||
யோகே³ஸ்²வரம்ʼ த³ஸ²ப³லம்ʼ லோகஜ்ஞம்ʼ லோகபூஜிதம் |
லோகாசார்யம்ʼ லோகமூர்திம்ʼ லோகனாத²ம்ʼ நமாம்யஹம் ||
|| ப்³ரஹ்மாவிரசித பு³த்³த⁴ப⁴ட்டாரகஸ்தோத்ரம் ||
योगेश्वरं दशबलं लोकज्ञं लोकपूजितम् ।
लोकाचार्यं लोकमूर्तिं लोकनाथं नमाम्यहम् ॥
॥ ब्रह्माविरचित बुद्धभट्टारकस्तोत्रम् ॥
யோகேஸ்வரனை தசப³லனை லோகஜ்ஞனை லோகபூஜிதனை |
லோகாசார்யனை லோகமூர்த்தியை லோகநாதனை வணங்குகிறேன் நான் |
|| ப்ரஹ்மா இயற்றிய புத்தபட்டாரக ஸ்தோத்ரம் ||
சென்ற பதிவில், சமஸ்கிருதத்தில் உள்ள உயிரெழுத்துக்களையும் சார்பெழுத்துக்களையும் கண்டோம். இந்த பதிவில் மெய்யெழுத்துக்களை குறித்து காண்போம். அதோடு கூட இன்னும் இரண்டு குறியீடுகள் குறித்தும் பார்க்கலாம்.
மெய்யெழுத்து : வ்யஞ்ஜனம்
மெய்யெழுத்து என்பதை சமஸ்கிருதத்தில்  வ்யஞ்ஜநம் व्यञ्जनम् வ்யஞ்ஜனம் என்று குறிப்பிடுவர். பன்மையில்  வ்யஞ்ஜநாநி व्यञ्जनानि வ்யஞ்ஜனானி - மெய்யெழுத்துக்கள் என்று வரும்.
கீழ்க்கண்டவை சமஸ்கிருதத்தில் வழங்கப்படும் வ்யஞ்ஜனங்கள் ஆகும்.
|
|
|
|| ஜயது ஸம்ʼஸ்க்ருʼதம் - வத³து ஸம்ʼஸ்க்ருʼதம் || जयतु संस्कृतम् - वदतु संस्कृतम् ||
 
ப்³ரஹ்மணேஸத்த்வரூபாய ரஜோரூபாய விஷ்ணவே
தமோரூபமஹேஸா²ய ஜ்ஞாநரூபாய தே நம:
ब्रह्मणेसत्त्वरूपाय रजोरूपाय विष्णवे
तमोरूपमहेशाय ज्ञानरूपाय ते नमः
||  ||
|| ஆதி³பு³த்³த⁴ த்³வாத³ஸ²க ஸ்தோத்ரம் | आदिबुद्ध स्तोत्रम् ||
நேரடி பொருள் :
ப்ரஹ்மாவுக்குஸத்த்வரூபனுக்கு ரஜோரூபனுக்கு விஷ்ணுவுக்கு
தமோரூபமஹேசனுக்கு ஞானரூபனுக்கு அவருக்கு வணக்கம்
விளக்கமான பொருள்:
ஸத்த்வரூபத்தில் ப்ரஹ்மாவாகவும் ரஜோரூபத்தில் விஷ்ணுவாகவும், தமோரூபத்தில் மஹேசனாகவும் ஞானரூபனாகவும் இருக்கும் ஆதிபுத்தருக்கு வணக்கம்
இந்தப் பதிவில் அக்ஷரங்கள் குறித்து காண்போம். கிரந்தாக்ஷர பதிவுகளில் தேவைக்கும் அதிகமாகவே, சமஸ்கிருத அக்ஷரங்களை குறித்த விபரங்களை எழுதிவிட்டபடியால், இந்தப்பதிவும் (அடுத்து வரப்போகும் பதிவும்) பெரும்பாலும் ஏற்கனவே ஆங்கிலத்தில் கிரந்தாக்ஷரம் குறித்து எழுதியதின் மொழிபெயர்ப்பாகவே இருக்கும். இவற்றை ஏற்கனவே படித்திருந்தால், பொறுத்துக்கொள்ளவும் :-)
நெடுங்கணக்கு என்பதை சமஸ்கிருதத்தில்  வர்ணமாலா वर्णमाला என்று அழைப்பர். எழுத்து என்பது  அக்ஷரம் अक्षरम् என்றழைக்கப்பெறும். பன்மையில்  அக்ஷராணி अक्षराणि என்று வரும்.
|
|
।। ஸு²ப⁴மஸ்து | शुभमस्तु ।।
 
|| நமஸ்தஸ்மை ப⁴க³வதே(அ)ர்ஹதே ஸம்யக்ஸம்பு³த்³தா⁴ய ||
॥ नमस्तस्मै भगवतेऽर्हते सम्यक्सम्बुद्धाय ॥
ஸ்²ரியம்ʼ பரார்த்⁴யாம்ʼ வித³த⁴த்³விதா⁴த்ருʼஜித் தமோ நிரஸ்யன்னபி⁴பூ⁴தபா⁴னுப்⁴ருʼத்|
நுத³ன்னிதா³க⁴ம்ʼ ஜிதசாருசந்த்³ரமா: ஸ வந்த்³யதே (அ)ர்ஹன்னிஹ யஸ்ய நோபமா||
சமஸ்கிருதம் நம் பாரம்பரியத்தின் மொழி. அகண்ட பாரத்தையும் கடந்து தென் கிழக்காசியா வரை தன் தாக்கத்தை நிலைநிறுத்திக்கொண்டது.
ஒரு திபெத்திய பௌத்த ஆச்சாரியர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:
திபெத்திய பாரம்பரியத்தில், பண்டைக்கால தர்ம ராஜாக்கள் அனைத்து தர்ம நூல்களின் தலைப்புகளும் சமஸ்கிருதத்திலும் திபெத்திய மொழியிலும் இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டனர். ஏனெனில், நித்தமும் நூல்களின் தலைப்பில் சமஸ்கிருதத்தை காண்பதன் மூலம் உந்தப்பட்டு என்றாவது ஒரு நாள் அம்மொழியை கற்பார்கள் என்று.
|
|
|
|
|
|
Home 